بلیک ادواردز، سینماگر آمریکایی که برخی از بهترین فیلم‌های کمدی هالیوود را در قرن بیستم کارگردانی کرد، در ۸۸ سالگی درگذشت.هنگام مرگ ادواردز، همسرش جولی اندروز و سایر اعضای خانواده در کنار او بودند.
ادواردز با فیلم‌هایی مانند "صبحانه در تیفانی" و "پلنگ صورتی" استاد کمدی هوشمندانه و ظریف شناخته می‌شد.
ادواردز در سراسر زندگی با بازیگرانی نامی مانند اودری هپبورن، کری گرانت، تونی کرتیس و جک لمون کار کرده بود.
بلیک ادواردز به سال ۱۹۲۲ در شهر تولسا در ایالت اوکلاهوما به دنیا آمد. او از خانواده‌ای اهل سینما بود. پدربزرگ او از فیلمسازان نامی دوران سینمای صامت بود و پدر او در هالیوود "مدیر تولید" بود.
ادواردز در جوانی کار خود را به عنوان بازیگر در سینما شروع کرد و پس از بازی در حدود ۳۰ فیلم، از سال ۱۹۵۹ به کارگردانی روی آورد.
او فیلم‌های کمدی کلاسیک، از جمله آثار چارلی چاپلین و باستر کیتون را مطالعه کرده بود و به ویژه به سری فیلم‌های لورل و هاردی، زوج کمدی دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ علاقه فراوان داشت.
بلیک ادواردز با فیلم سینمایی "صبحانه در تیفانی" اودری هپبورن را به شهرت جهانی رساند، اما شاهکار او سری فیلم‌های "پلنگ صورتی" بود با بازی پیتر سلرز.
"پلنگ صورتی" که اولین فیلم آن در سال ۱۹۶۳ تولید شد، در قالب‌های فیلم و سریال و کارتون، تیپ کارآگاه کلوزو را به یک چهره محبوب سینمای کمدی بدل کرد.
بلیک ادواردز به خاطر فیلم‌های خود جایزه اسکار نگرفت، اما در سال ۲۰۰۴ به خاطر کارنامه هنری خود جایزه اسکار دریافت کرد
از کارهای مهم ادواردز از فیلم‌های "روزهای شراب و گل‌های سرخ" (۱۹۶۲)، پارتی (۱۹۶۸)، ویکتور و ویکتوریا (۱۹۸۲) و "این است زندگی!" (۱۹۸۶) نام برده می‌شود.
بلیک ادواردز در سال ۱۹۶۹ با جولی اندروز، هنرپیشه بریتانیایی، ازدواج کرد که در چند فیلم او ایفای نقش کرده است.
بلیک ادواردز تا نزدیک مرگ همچنان فعال و در حال تدارک دو کمدی موزیکال بود؛ هرچند که به خاطر ناراحتی پا و درد زانو از دو سال پیش روی صندلی چرخ‌دار حرکت می‌کرد.
بلیک ادواردز از سال ۱۹۹۳ که فیلم سینمایی "پسر پلنگ صورتی" را ساخت، فیلم دیگری کارگردانی نکرده بود.
